Strona główna

Egipt

 

Egipt obejmuje północno-wschodnią części Afryki i południowo-zachodnią część Azj, jest połączony z Azją przez Półwysep Synaj. Od północy graniczy z Morzem Śródziemnym, na północnym wschodzie ze Strefą Gazy i Izraelem, na wschodzie graniczy z Zatoką Akaba i Morzem Czerwonym, na południu z Sudanem i na zachodzie Libią.

Liczy 84 mln mieszkańców i jest jednym z najbardziej zaludnionych krajów w Afryce i na Bliskim Wschodzie. Zdecydowana większość jego obywateli mieszka w pobliżu brzegu Nilu. Duże obszary pustyni Sahary, które stanowią większość terytorium Egiptu, są słabo zamieszkane. Około połowa mieszkańców Egiptu żyje na obszarach miejskich, w większości położonych na gęsto zaludnionych terenach takich miast jak Kair, Aleksandria i w innych miastach położonych w Delcie Nilu.



Kair stolica Egiptu. Widok na rzekę Nil.

 

Egipt ma jedną z najdłuższych historii jeśli chodzi współcześnie istniejące państwa. Był stale zamieszkany już od 10. tysiąclecia p.n.e. Jego zabytki, takie jak Giza Necropolis i jego Wielki Sfinks, zostały zbudowane przez jego starożytną cywilizacje. Była ona jedną z najpotężniejszych w tamtym czasie i jedną z pierwszych sześciu największych niezależnych cywilizacji na świecie. Jego starożytne ruiny, takie jak te z Memfis, Teby, Karnak i Dolina Królów, są istotnym przedmiotem badań archeologicznych i cieszą się dużym zainteresowanie na całym świecie. Egipt posiada bogate dziedzictwo kulturowe ale także dużą atrakcją tego kraju jest Riwiera Morza Czerwonego. Dobrze zorganizowana turystyka jest ważną częścią gospodarki, zatrudniając około 12 procent wszystkich osób pracujących w kraju.

Gospodarka Egiptu jest jedną z najbardziej zróżnicowanych na Bliskim Wschodzie. Sektory takie jak turystyka, rolnictwo, przemysł i usługi, są równie dobrze rozwinięte.

Nazwy

Nazwa angielska Egipt pochodzi od starożytnego greckiego Aígyptos.

 

 

Geografia

 

Kraj ma 1.001.450 kilometrów kwadratowych, niemniej jednak, ze względu na klimat Egiptu, skupiska ludności koncentrują się wzdłuż wąskiej Doliny Nilu i Delty Nilu, co oznacza, że około 99% populacji korzysta tylko z około 5,5% ogólnej powierzchni gruntów. Inne dane jeszcze to bardziej podkreślają gdyż 98% Egipcjan żyje na 3% terytorium kraju.

 

Istotna rola Egiptu w geopolityce wynika z jego strategicznego położenia, kraj leży w miejscu połączenia dwóch kontynentów, posiada pomost lądowy (Przesmyk Sueski) pomiędzy Afryką i Azją, przez który przechodzi żeglowny Kanał Sueski, który łączy Morze Śródziemne z Oceanem Indyjskim poprzez Morze Czerwone.

Oprócz Doliny Nilu i Delty Nilu większość krajobrazu to pustynia. W Egipcie występuje kilka rozrzuconych po kraju oaz. Krajobraz pustynny bywa różny, wiatr na pustyni tworzy wydmy o wysokości nawet 30 m.

 

Pustynia pokrywa większość kraju.

 

Geografia Egiptu dotyczy dwóch regionów: Afryki Północnej i Azji Południowo-Zachodniej.

Egipt ma dwa wybrzeża, Morza Śródziemnego i Morza Czerwonego. Egipt ma obszar lądowy dwa razy większy niż Francja, a trzy razy większy niż Niemcy. Najdłuższa odległość liniowa w Egipcie z północy na południe wynosi 1024 km, natomiast od wschodu do zachodu wynosi ona 1240 km. Kraj ten posiada łącznie ponad 2900 km linii brzegowej, nad Morzem Śródziemnym, w Zatoce Suez, w Zatoce Akaba oraz nad Morzem Czerwonym, stanowią one granice morskie.

Egipt jest podzielony na dwadzieścia siedem prowincji ( inaczej województw ).

Terytorium Egiptu to jednak głównie pustynia. Tylko 35000 km 2, czyli 3,5% całkowitej powierzchni, jest uprawiana i stale zamieszkana. Przeważająca większość tego dużego kraju leży w szerokim paśmie pustyni.

Dolina Nilu i Delta Nilu to najważniejsze regiony, będące jedynymi regionami uprawnymi w kraju, które zamieszkuje aż 99% populacji.

Dolina Nilu rozciąga się na długości około 800 km. Dolina Nilu jest nazywana Górnym Egiptem, natomiast region Delty Nilu jest nazywany Dolnym Egiptem. Brzeg rzeki ma dwojaki charakter mogą go tworzyć strome skaliste klify lub tereny płaskie zdatne dla produkcji rolnej. W przeszłości, powodzie Nilu w okresie letnim były ważne gdyż nanosiły muł i wodę na pola i przez to miały olbrzymie znaczenie dla rolnictwa. Od budowy Wysokiej Tamy, rolnictwo w ​​Dolinie Nilu zależy od nawadniania. Delta Nilu składa się z płaskich, nisko położonych terenów. Niektóre części delty są podmokłe, więc nie nadają się dla rolnictwa. Pozostałe obszary delty są bardzo intensywnie wykorzystywane w rolnictwie.

 


Dolina Nilu i Delta Nilu

 

Nil

 

Dolina Nilu i Delta, została utworzona przez najdłuższą rzekę świata. Gdyby nie ta rzeka Egipt byłby cały tylko obszarem pokrytym przez pustynie. Nil tworzą trzy rzeki Biały Nil, Niebieski Nil i rzeka Atbara.

Nil Biały, który rozpoczyna się w Jeziorze Wiktorii w Ugandzie, dostarcza około 28% egipskich wód Nilu.

Niebieski Nil rozpoczyna się w jeziorze Tana w Etiopii i dostarcza średnio ok. 58% egipskich wód Nilu. Ta rzeka ma strome nachylenie i dlatego płynie szybciej niż Biały Nil. W przeciwieństwie do Białego Nilu, Niebieski Nil niesie znaczne ilości osadów.

Rzeka Atbara pochodzi z Etiopii i stanowi około 14% wód Nilu w Egipcie.

Wielka powódź głównego Nilu zazwyczaj pojawia się w Egipcie w sierpniu, wrześniu i październiku, ale czasami pojawiały się już w czerwcu.

Wysoka Tama Asuańska lub inaczej Wielka Tama Asuańska została wybudowana jako jedna z dwóch tam na Nilu, w pobliżu miasta Asuan w Egipcie. Była olbrzymią inwestycją, która została ukończona w 1971 roku. W wyniku tego przegrodzenia Nilu, powstało Jezioro Nasera, sztuczny zbiornik zaporowy. Jest jednym z największych sztucznych jezior świata, ma długość 510 km a głębokość sięga 180 m. W 83% znajduje się na terytorium Egiptu i tu nosi imię Gamala Abdel Nasera, w Sudanie znajduje się 17% całkowitej powierzchni jeziora i nazywane jest jeziorem Nubia.


Jezioro Nasera, sztuczne jezioro powstało w wyniku wybudowania Wielkiej Tamy Asuańskiej na Nilu.

 

Jego utworzenie pozwoliło uregulować bieg Nilu, zapobiegać powodziom, rozwinąć żeglugę i rybołówstwo oraz produkcję energii elektrycznej. Po raz pierwszy umożliwiło to dostarczenie energii elektrycznej do wielu egipskich wiosek.

Jezioro Nasera jest zbiornikiem samooczyszczającym się. Obecne badania wskazują na zerową klasę czystości wody, co oznacza wodę bezpośrednio nadającą się do picia.

Delta Nilu jest bardzo rozległa w miejscu gdzie wpada ona do Morza Śródziemnego.

Jest jedną z największych delt na świecie, jej powierzchnia wynosi 24 tys. km². Zaczyna się na północnych przedmieściach Kairu i rozciąga w kierunku morza na długości 175 km, osiągając przy tym szerokość około 220 kilometrów. Deltę tworzą dwa główne ramiona Nilu o nazwie Damietta i Rosetta wraz z wielką liczbą drobnych, naturalnych i sztucznych kanałów oraz przybrzeżnych jezior i zalewów. Obszar delty jest stale poszerzany przez materiał niesiony przez wody Nilu.

W delcie panuje klimat śródziemnomorski z niewielkimi opadami deszczu. Najwyższe temperatury występują w lipcu i sierpniu, średnio 30 °C, maksymalnie nawet 48 °C. Temperatury w zimie wahają się między 5° a 10 °C

 

Pustynia Zachodnia

Pustynia Zachodnia obejmuje obszar około dwóch trzecich całkowitej powierzchni Egiptu. Posiada swoją oddzielną nazwę, po to by móc wyróżnić część Pustyni Libijskiej leżącej w Egipcie, bo jest jej częścią. Ten ogromny obszar pustynny leży na zachód od Nilu i rozciąga się od Morza Śródziemnego po południe, do granicy z Sudanem.

Oazy na Pustyni Zachodniej

Istnieje siedem ważnych zagłębień terenu na Pustyni Zachodniej, a wszystkie są uważane za oazy z wyjątkiem zagłębień z słoną wodą.

Do znanych oaz należą oaza Siwa. Jest to oaza która leży blisko granicy z Libią. Zajmuje obszar 80 km². Liczba ludności, która tu żyje to ok. 20 000 osób. W oazie Siwa rośnie ok. 250 000 palm daktylowych, 50 000 oliwek oraz wiele krzewów pomarańczy i cytrusów. W oazie znajduje się ponad 200 źródeł wody.

Miasto Siwa (główna miejscowość w oazie) powstało wokół ruin Szali (ufortyfikowanej oazy, która powstała w 1203 r.).


Oaza Siwa

 

Kolejną oazą na tej wielkiej pustyni jest oaza Fajum znajdująca się w północnym Egipcie. Jest tu stolica regionu miasto Fajum, a w oazie są jeszcze 4 mniejsze miasta oraz liczne osiedla i wioski. Jest to ważny obszar rolniczy, hodowlany i sadowniczy Egiptu: prowadzi się tu uprawę zbóż, bawełny, trzciny cukrowej, warzyw, owoców, kwiatów i tytoniu oraz hodowlę drobiu, bydła, kóz i owiec. Dzięki studniom artezyjskim w oazie Fajum stworzono rozległe uprawy na nawadnianych powierzchniach które rozciągają się tu na ponad 1800 kilometrów kwadratowych. Nad jeziorem rozwinęło się rybołówstwo i turystyka. Na południu oazy znajdują się złoża rud żelaza.

Inne duże oazy to Al-Farafira (Farafra) – oaza znajdująca się w zachodnim Egipcie. Zamieszkana jest przez około 5.000 osób, głównie Beduinów, w pobliżu oazy występują liczne źródła termalne, oaza jest 'eksporterem' daktyli, fig, oliwek.

Al-Wahat al-Bahrijja to grupa oaz w północno-zachodnim Egipcie w których zamieszkuje ok. 7 tys. osób, uprawia się tutaj pszenicę, ryż, oliwki oraz palmę daktylową.

Oaza Charga to największa z oaz na Pustyni Zachodniej, jest najbardziej wysunięta na południe z pięciu zachodnich oaz. Oaza była znana jako "Southern Oasis" już dla starożytnych Egipcjan.

 

 

Pustynia Wschodnia

 

Pustynia Wschodnia lub inaczej Pustynia Arabska jest stosunkowo górzystym terenem. Stanowi północno-wschodnią część Sahary. Zajmuje obszar między Nilem a Morzem Czerwonym. Na terenie tym pojawiają się wzniesienia o wysokości ponad 1900 m. Jej zachodnia część to głównie pustynia piaszczysto-żwirowa i gruzowa, a wschodnia - kamienista.

Na Pustyni Arabskiej panuje skrajnie suchy klimat zwrotnikowy ze średnią roczną sumą opadów poniżej 10 mm.

Półwysep Synaj

 

Półwysep Synaj przypomina swym kształtem trójkąt. Krajobraz jest tu głównie pustynny, w części północnej obszar jest wyżynny, półwysep zawiera też góry w południowym swej części. Najwyższy szczyt to Góra Świętej Katarzyny – 2629 m n.p.m.

Teren górzysty na półwyspie Synaj.

 

 

Klimat

 

Większość opadów przypada w Egipcie na miesiące zimowe i są bardzo małe. Na południe od Kairu, średnie opady wynoszą zaledwie około 2 do 5 mm rocznie. Jednak jest wyjątek, na bardzo cienkim pasie znajdującym się na północnym wybrzeżu nad Morzem Śródziemnym opady mogą wynosić już około 410 mm rocznie, pada tam głównie w okresie od października do marca.

Śnieg pada też rzadko, np. na teren górzysty na półwyspie Synaj i niektóre północne miasta nadmorskie, takie jak Damietty, Baltim, Sidi Barrany, rzadko w Aleksandrii.

Temperatury wynoszą średnio między 26,7 i 32,2 ° C w lecie, do 43 ° C na wybrzeżu Morza Czerwonego. Temperatury zimą to średnio między 13 i 21 ° C. Stały wiatr z północnego zachodu pomaga obniżyć temperaturę w pobliżu wybrzeża Morza Śródziemnego.

 

Polityka

 

Zgodnie z konstytucją z 1971 r., zmodyfikowaną w roku 1980, ustrojem politycznym Egiptu jest republiką prezydencka z systemem wielopartyjnym.

Głową państwa jest prezydent. Prezydent ma szerokie uprawnienia w zakresie władzy wykonawczej i ustawodawczej. Mianuje jednego lub więcej wiceprezydentów, premiera, Radę Ministrów.

Parlament Egiptu jest głównym organem władzy ustawodawczej w Egipcie. Składa się z dwóch izb: liczącego 454 członków Zgromadzenia Ludowego oraz 264-osobowej Rady Szury. Obie izby powoływane są na trwającą pięć lat kadencje. W skład nich wchodzą z deputowani zarówno wybierani w wolnych wyborach, jak i pochodzący z nominacji prezydenckiej. Egipskie prawo stanowi że obowiązek udziału w wyborach mają tylko mężczyźni, którzy mogą zostać ukarani za nieusprawiedliwioną absencję grzywną. Kobiety mają prawo do głosowania, ale korzystanie z niego pozostaje wyłącznie sprawą ich swobodnego wyboru.

Egipt ma najstarszą ciągłą tradycję parlamentarną w świecie arabskim.

Prawo

System prawny: oparty na prawie anglosaskim, prawie islamskim i kodeksie napoleońskim.

Sądowniczym organem rewizyjnym jest Sąd Najwyższy i Rada Stanu (nadzoruje słuszność decyzji administracyjnych).

Egipt zaakceptował z zastrzeżeniami zwierzchnictwo Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.

 

 

Podział administracyjny

 

Prowincje Egiptu


Egipt jest podzielony na 27 prowincji. Prowincje są dodatkowo podzielone na regiony, których jest ponad 200 ( dwieście 232 ). Regiony zawierają miasta i wsie. Każda prowincja ma swego gubernatora, który jest mianowany przez prezydenta Egiptu.

  1. Matrouh

  2. Alexandria

  3. Beheira

  4. Kafr el-Sheikh

  5. Dakahlia

  6. Damietta

  7. Port Said

  8. North Sinai

  9. Gharbia

  1. Monufia

  2. Qalyubia

  3. Al Sharqia

  4. Ismailia

  5. Giza

  6. Faiyum

  7. Cairo

  8. Suez

  9. South Sinai

  1. Beni Suef

  2. Minya

  3. New Valley

  4. Asyut

  5. Red Sea

  6. Sohag

  7. Qena

  8. Luxor

  9. Aswan

Stoisko z napojami na pustyni.

 

 

 

Gospodarka

 

Ekonomia Egiptu oparta jest głównie na takich dziedzinach gospodarki jak rolnictwo, wydobycie ropy naftowej, gazu ziemnego, turystyka oraz obsługa Kanału Sueskiego.

Ważna jest też dla gospodarki grupa Egipcjan pracujących za granicą, głównie w Arabii Saudyjskiej, w Zatoce Perskiej, w Stanach Zjednoczonych i Europie. Według Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji, około 2,7 mln Egipcjan za granicą aktywnie przyczynia się do rozwoju ich kraju za pośrednictwem przekazów pieniężnych (przekazu swoich dochodów), obiegu kapitału ludzkiego i społecznego, a także inwestycji.

Przekazy pieniężne, czyli pieniądze zarobione przez Egipcjan mieszkających za granicą i przesyłane do swego kraju, osiągnęły rekordową kwotę 21 mld dolarów US w 2012 roku, według danych Banku Światowego.

Od 2000 r. tempo reform strukturalnych, w tym podatkowych, polityka pieniężna, prywatyzacja i zmiany ustawodawstwa biznesowego, pomogły Egiptowi w rozwoju gospodarki rynkowej i skłoniły do większych inwestycji zagranicznych.

Kraj osiągał dobre wyniki wzrostu, które wynosiły średnio 5% rocznie. Obecnie wzrost gospodarczy jest na poziomie około 2 %. Rosnącym problemem obecnie jest bezrobocie i niepełne zatrudnienie wśród młodzieży w wieku poniżej 30 lat.

Główni partnerzy handlowi to Unia Europejska, Stany Zjednoczone, Chiny, Arabia Saudyjska. Największym inwestorem w Egipcie jest Unia Europejska.

W egipskim społeczeństwie występują umiarkowane nierówności w zakresie dystrybucji dochodów, około 35 - 40% ludności Egiptu zarabia mniej niż równowartość 2 dolarów US dziennie, a tylko około 2-3% można uznać za bogatych.

Produkcja ropy naftowej i gazu ziemnego jest kluczowym przemysłem dla gospodarki Egiptu.

Sektor rolny

Powierzchnia uprawna Egiptu wynosi około 3,3 mln ha, z czego około jedna czwarta to grunty odzyskane z pustyni. Rolnictwo w wielu wypadkach reprezentuje wysoki poziom, dzięki czemu uzyskuje bardzo dobre wyniki. Tereny są intensywnie uprawiane, co przynosi wysokie plony bawełny, ryżu, pszenicy, kukurydzy, trzciny cukrowej, buraków cukrowych, cebuli i fasoli są to główne tutaj uprawy.

Wieś nad brzegiem Nilu.

 

Egipt pod względem wielkości produkcji jest znacznym producentem bawełny, jak również znacznym producentem pszenicy, kukurydzy, trzciny cukrowej, owoców i warzyw, ryżu i pasz.

Pomimo tego znaczne ilości pszenicy są importowane, zwłaszcza od USA i Rosji.

Rolnictwo eksportuje produkty z mleka i jaj, owoce cytrusowe, bawełnę, cukier, tłuszcze roślinne i zwierzęce, ryż i suszoną cebulę.

Z produktów rolnych importuje się wspomnianą pszenicę, kukurydzę, tłuszcze roślinne i zwierzęce, mięso i produkty mięsne.

Podstawowe uprawiane tu owoce, to owoce cytrusowe, daktyle i winogrona.

Palma daktylowa

 

Nawadnianie odgrywa ważną rolę w Egipcie ze względu na panujący tu suchy i gorący klimat, jego rolnictwo jest bardzo zależne od rzeki Nil. Największym z wszystkich projektów irygacyjnych była budowa Wysokiej Tamy Asuańskiej, która w dużej mierze uniezależniła rolnictwo od wylewów rzeki Nil, umożliwiając organizację nawadniania.

Kolejny dużym projektem mającym na celu rozwiązanie problemu niedoboru wody w kraju, jest Nowa Dolina ("Drugi Nil"). Jego celem jest rozwój dużych dostaw wody z Jeziora Nasera (sztucznego jeziora powstałego w wyniku budowy Wysokiej Tamy Asuańskiej ) poprzez system kanałów, do terenów na Pustyni Zachodniej, projekt ma być ukończony w 2020 roku. Ma on zwiększyć obszar terenów uprawnych w kraju o 10 %. Ma to dać także miejsce do zamieszkania dla 3 mln osób.

Rząd starał się kontrolować rolnictwo, nie tylko w celu zapewnienia jak najlepszego wykorzystania wody do nawadniania, ale także by ograniczyć sadzenie bawełny, które obniżało areał przeznaczony na zboża.

Ciekawostką mogą być egipskie truskawki, wartość ich eksportu wyniosła 52 miliony dolarów w roku 2009.

Pustynnienie to stały poważny problem. Egipt traci przez to około 11.736 hektarów gruntów rolnych rocznie. Niedostatek czystej wody jest również problemem.

Najczęściej tradycyjne gospodarstwa rolne zajmują tylko około jednego akra (4.000 m²) każde, zwykle położone w strefie kanału nawadniającego wzdłuż brzegów Nilu. Wiele drobnych rolników hoduje krowy, bawoły wodne i kurczaki.

Obszary wiejskie różnią się od miejskich w zakresie wielu czynników społecznych. Rolnictwo jest kluczowym elementem gospodarki na obszarach wiejskich, chociaż niektórzy ludzie są zatrudnieni w branży turystycznej lub innych zawodach pozarolniczych. W 1992 r. odsetek ludności Egiptu zatrudnionej w rolnictwie wynosił 33 proc.

 

 

Sektor przemysłowy

 

Mineralne i energetyczne zasoby Egiptu to m.in. ropa naftowa, gaz ziemny, fosforany, złoto i rudy żelaza.

Przemysł związany z wydobyciem ropy naftowej i gazu ziemnego, odgrywa ważną role pod względem ekonomicznym.

Ropa naftowa znajduje się głównie w Zatoce Suez i na Pustyni Zachodniej. Gaz ziemny występuje głównie w Delcie Nilu, nad brzegiem Morza Śródziemnego a także na Pustyni Zachodniej.

Kair - widok na fabrykę położoną nad brzegiem Nilu.

 

Od 2009 r., większość eksportu gazu (około 70%) jest dostarczane w postaci skroplonego gazu ziemnego (LNG) drogą morską do Europy i Stanów Zjednoczonych. Cześć gazu jest wysyłana gazociągami do części z sąsiednich krajów.

Przemysł Egiptu skupia się na przemyśle lekkim. Przemysł tekstylny, przetwórstwo żywności, chemia, mechanika, metalurgia.

Produktami eksportowymi przemysłu są ropa naftowa i produkty z ropy naftowej, gaz ziemny, nawozy, odzież, tkaniny bawełniane, produkty medyczne, mydło i środki czyszczące, a ostatnio cement, stal i ceramika.

Egipt importuje w zakresie produktów przemysłowych np. farmaceutyki, samochody i części samochodowe.

Produkcja samochodów i części, przemysł chemiczny w tym głównie produkcja nawozów to również ważne gałęzie gospodarki.

Przemysł włókienniczy i odzieżowy jest jednym z największych w kraju i daje bardzo dużo miejsc pracy. Sprzyja mu, po pierwsze, jego bliskość do rynków europejskich, w których szybko zmieniają się wymogi mody co powoduje potrzebę szybkiego uzupełnienia braków.

Po drugie, produkcja odzieży jest pracochłonnym przemysłem, a Egipt jest bardzo dobrym miejscem pozyskania takich pracowników, kraj ten jest też dużym lokalnym rynkiem konsumentów.

Prywatny sektor przemysłu odzieżowego jest jednym z najbardziej dynamicznych, jeśli chodzi o produkcję w Egipcie.

Przemysł stalowy posiada w Egipcie największych niezależnych producentów stali w regionie Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej. Budownictwo to ważna dziedzina, jest tu wiele dużych zakładów cementowych.

Dodatkowo istnieją tu firmy zajmujące się produkcją RTV i AGD.

Bankowość i Ubezpieczenia

System bankowy w Egipcie przeszedł poważne reformy od 1990 i obecnie konsumenci mają do czynienia z zliberalizowanym i zmodernizowanym systemem, który jest nadzorowany i regulowany zgodnie z międzynarodowymi standardami.

Komunikacja

Egipt od dawna jest centrum kulturalnym i informacyjnym świata arabskiego, a Kair jest największym w regionie centrum nadawania programów i centrum publikacji. Egipt posiada największy w Afryce rynek gazet i czasopism.

Transport

Transport w Egipcie odbywa się głównie wzdłuż Nilu. Istnieją Egipskie Koleje Państwowe. Sieć drug obejmuje Dolinę Nilu i Deltę Nilu, wybrzeża Morza Śródziemnego i Morza Czerwonego, Synaj i zachodnie oazy.

Oprócz tras zagranicznych, Egipt Air zapewnia krajowe usługi lotnicze do najważniejszych miejsc turystycznych. Nil oraz główne kanały są ważne dla lokalnego transportu.

Kanał Sueski jest sztuczną drogą wodną o bardzo dużym znaczeniu łączącą Morze Śródziemne i Morze Czerwone. Otwarty w listopadzie 1869, po 10 latach prac budowlanych, pozwala na transport morski pomiędzy Europą i Azją bez potrzeby opływania Afryki. Kanał ma długość 193 km i około 200 metrów szerokości.

Główne porty w Egipcie na Morzu Śródziemnym to Aleksandria, Port Said i Damietta, a nad Morzem Czerwonym są nimi Suez i Safaga.

 

Turystyka

Turystyka jest jednym z najważniejszych sektorów gospodarki Egiptu. Ponad 12,8 mln turystów odwiedziło Egipt w 2008 roku, zapewniając dochody prawie 11 miliardów dolarów. Sektor turystyczny zatrudnia około 12% siły roboczej w Egipcie. W 2012 roku, turystyka przyniosła około 9,4 miliardów dolarów. Niestety później nastąpił spadek ze względu na wydarzenia w tym kraju.

 

Delfiny w Morzu Czerwonym.

 

Giza Necropolis jest najbardziej charakterystycznym miejscem turystycznym w Egipcie. Jest również najbardziej popularnym miejscem turystycznym w Egipcie od czasów starożytnych i została spopularyzowana już w czasach hellenistycznych, gdy Wielka Piramida została uznana przez Antypatra z Sydonu za jeden z siedmiu cudów świata. Jako jedyny z tych cudów istnieje nadal do dziś.

Egipt ma wiele plaż położonych nad Morzem Śródziemnym i Morzem Czerwonym, które rozciągają się na ponad 3000 km długości.

 

Morze Czerwone to ważne miejsce, ma spokojne wody, barwne rafy koralowe, rzadkie gatunki ryb i piękne góry. Plaże Akba Gulf zapewniają również zaplecze do uprawiania sportów morskich. Szarm el-Szejk (Miasto Pokoju), Hurghada, Luksor (znane jako największe na świecie muzeum na wolnym powietrzu), Dahab, Ras Sidr, Marsa Alam, Safaga oraz północne wybrzeże Morza Śródziemnego są celem podróży licznych turystów.


Świątynia królowej Hatszepsut

 

 

 

 

Demografia

 

Populacja Egiptu historycznie

Rok

ludność w tys.

1882

6712

1897

9669

1907

11190

1917

12718

1927

14178

1937

15921

1947

18967

1960

26085

1966

30076

1976

36626

1986

48254

1996

59312

2006

72798

2013

84314

 

Egipt gęstość zaludnienia (osób na km 2)

autor mapy: Giorgiogp2

 

Egipt jest najbardziej zaludnionym krajem na Bliskim Wschodzie, a trzecim pod względem liczby ludności na kontynencie afrykańskim, z liczbą mieszkańców około 84 mln. Jego populacja gwałtownie wzrosła od 1970 do 2010 roku z powodu postępów medycyny i wzrostu wydajności produkcji rolnej.

Był tu realizowany program “Zielonej rewolucji”, polegał on na rozwoju rolnictwa, prowadzony był w latach 60. XX wieku, przez Organizację do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), agencję ONZ. Celem programu było zlikwidowanie zjawiska głodu na Ziemi, poprzez zwiększenie produktywności rolnictwa, dzięki zastosowaniu wydajniejszych odmian roślin uprawnych i rozwojowi agrotechniki.

Ludzie w Egipcie mieszkają w miejscach wysoce zurbanizowanych, skoncentrowanych wzdłuż rzeki Nil (zwłaszcza w Kairze i Aleksandrii), także w Delcie Nilu oraz w pobliżu Kanału Sueskiego. Egipcjanie są podzieleni demograficznie na tych, którzy mieszkają w dużych ośrodkach miejskich i rolników, którzy żyją w wioskach.

Egipcjanie są zdecydowanie największą grupą etniczną w kraju, stanowiąc 91% ogólnej populacji. Mniejszości etniczne obejmują Abazyńczyków, Turków, Greków, arabskie beduińskie plemiona mieszkające na wschodnich pustyniach i półwyspie Synaj. Mniejszości również obejmują ludzi mówiących w językach berberyjskich, a także społeczności Nubijczyków skupione wzdłuż Nilu.

 


Turyści licznie odwiedzają kraj i poznają mieszkańców.

 

Według Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji, około 2,7 mln Egipcjan żyje za granicą. Około 70% egipskich imigrantów żyje w krajach arabskich : w Arabii Saudyjskiej, w Libii, w Jordanii, w Kuwejcie, a pozostałe 30% zamieszkuje głównie w Europie i Ameryce Północnej.

W Egipcie znajduje się nie do końca poznana liczba uchodźców i osób ubiegających się o azyl, szacuje się ich liczbę od 500 tysięcy do 3 mln osób.

Egipcjanie, w pewnym sensie są najstarszym narodem na świecie.

Wieś położona na pustyni.

autor: Bernard Gagnon

Języki

Oficjalnym językiem w państwie jest współczesny język arabski (zwany w j. angielskim Modern Standard Arabic, MSA). Inne używane języki to: dialekt egipski języka arabskiego (68%), Sa'idi Arabic (29%) i inne.

Główne języki obce nauczane w szkołach, w kolejności popularności to angielski, francuski, niemiecki i włoski.

 

Największe miasta

 

Aleksandria nad Morzem Śródziemnym.

 

Największe miasta Egiptu

 

Nr.

Nazwa

Prowincja

Liczba ludności

1

Kair

Kair

8105071

2

Aleksandria

Aleksandria

4388219

3

Giza

Giza

3348401

4

Shubra El-Kheima

Qalyubia

1072951

5

Port Said

Port Said

607353

6

Suez

Suez

547352

7

Luxor

Luxor

487896

8

Mansoura

Dakahlia

480494

9

El-Mahalla El-Kubra

Gharbia

458297

10

Tanta

Gharbia

437793

 

Miasto Asuan

autor: Przemyslaw "Blueshade" Idzkiewicz

 

 

Kultura

Kultura Egiptu wywiera duży wpływ na kulturę swego regionu i kulturę Bliskiego Wschodu. Wpływ ten wywierany jest przez literaturę egipską, muzykę, film i telewizję.

Kultura Egiptu ma tysiące lat zapisanej historii. Starożytny Egipt był jedną z najwcześniejszych cywilizacji. Przez tysiąclecia, Egipt utrzymywał kompleksową i stabilną kulturę która wpłynęła później na kultury w Europie, na Bliskim Wschodzie i Afryce. Po epoce faraonów, Egipt sam znalazł się pod wpływem epoki hellenistycznej, potem pod okresem wpływów chrześcijaństwa, a później pod wpływem islamskiej kultury.

Sztuka

 

Egipcjanie byli jedną z pierwszych cywilizacji o skodyfikowanych elementach w sztuce.

Malarstwo ścienne posiadało sztywny kodeks zasad wizualnych i znaczeń. Ludzie i przedmioty są prawie zawsze rysowane w profilu. Ponadto, można zauważyć, że ludzie nigdy nie są skierowani przodem.

 

Sztuka egipskiej w czasach współczesnych

 

Nowoczesna i współczesna sztuka egipska jest bardzo różnorodna. Sztuka współczesna w Egipcie jest terminem używanym do sztuk wizualnych, takich jak instalacje, filmy, obrazy, rzeźby. Niektóre znane nazwiska to Mahmoud Mokhtar, Abdel Hadi Al Gazzar, Farouk Hosny, Gazbia Sirry, Kamal Amin, Hussein El Gebaly, Sawsan Amer i wielu innych. Artyści w Egipcie coraz częściej do twórczości wykorzystują także nowoczesne media. Istnieje również tendencja do korzystania z sieci Internet do upowszechniania sztuki jak i tworzenia sztuki w niej prezentowanej.

 

 

Literatura

 

Literatura starożytna egipska sięga Starego Państwa, czyli powstała w trzecim tysiącleciu p.n.e. Najstarsza istniejąca literatura egipska to Teksty Piramid. Później świecka literatura starożytnego Egiptu.

Podczas okresu grecko-rzymskiego (332 p.n.e. - 639), literatura egipska została przetłumaczona na inne języki. Wielkie miasto Aleksandria w trzecim wieku przed naszą erą, chwaliło się swoją słynną Biblioteką Aleksandryjską – największą biblioteką świata starożytnego, zawierającą prawie pół miliona odręcznych “książek”. Centrum nauki Aleksandrii stworzyło także greckie tłumaczenie Biblii hebrajskiej zwane Septuagintą.

W okresie kilku pierwszych wieków ery chrześcijańskiej, Egipt był źródłem ogromnej literatury ascetycznej w języku koptyjskim.

W ramach kultury islamu też było wiele ważnych wydarzeń w języku arabskim. W roku 970, został założony w Kairze al-Azhar University, który istnieje do dziś i odgrywa dużą rolę.

W czasach współczesnych, poeci i pisarze egipscy byli pierwszymi, którzy eksperymentowali z nowoczesnymi stylami literatury w języku arabskim, a ich osiągnięcia były szeroko naśladowane.

Egipski pisarz Nadżib Mahfuz był pierwszym pisarzem w języku arabskim, który otrzymał nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Wiele egipskich książek, jest dostępnych na całym Bliskim Wschodzie. Inni wybitni pisarze egipscy to np. Nawal El Saadawi, Alifa Rifaat oraz poeci Bayram el-Tunsi, Ahmed Fouad Negm (Fagumi), Salah Jaheen i Abdel Rahman el-Abnudi.

Rynek gazet i czasopism w Egipcie jest największym w Afryce.

 

 

Kultura popularna

 

Przemysł medialny Egiptu rozwija się dynamicznie. Dziś istnieje ponad trzydzieści kanałów telewizji satelitarnej. Tworzy się tu ponad sto filmów rocznie.

Egipskie media są bardzo wpływowe w całym świecie arabskim. Wolność mediów jest zagwarantowana w konstytucji, jednak wiele ustaw nadal ogranicza te prawa.

 

 

Kino w Egipcie

 

Omar Sharif jest uważany za najbardziej znanego aktora w Egipcie wystąpili w Hollywood, zdobył dwa Złote Globy.

W historii kina tego kraju powstało w Egipcie ponad 4000 filmów. Egipt uznaje się za wiodący kraj w tej dziedzinie na Bliskim Wschodzie. Cairo International Film Festival został oceniony jako jeden z 11 najlepszych festiwali filmowych na świecie przez Międzynarodową Federację Stowarzyszeń Producentów Filmowych.

 


Muzyka z Egiptu

 

Egipska muzyka jest mieszanka miejscowych, śródziemnomorskich, afrykańskich i zachodnich elementów.

Już w 4000 p.n.e. Egipcjanie grali na harfach i fletach, a także używali dwóch charakterystycznych instrumentów lokalnych zwanych ney i oud. Gdy Egipt stał się częścią świata muzułmańskiego, instrumenty perkusyjne i śpiew stały się ważnymi elementami w muzyce i pozostają ważną częścią egipskiej muzyki do dzisiaj.

Począwszy od 1970 roku, egipski pop stał się coraz bardziej istotny w kulturze egipskiej, szczególnie wśród dużej populacji młodzieży. Egipska muzyka ludowa jest również popularna, grana jest podczas wesel i innych uroczystości. Pod koniec 20 wieku, egipska muzyka była sposobem komunikowania istniejących problemów w egipskim społeczeństwie. Najpopularniejsi egipscy piosenkarze pop to Amr Diab, Tamer Hosny, Mohamed Mounir i Ali El Haggar.

 

 

Taniec w Egipcie

 

Egipt znany jest z formy tańca zwanej tańcem brzucha. Egipski taniec brzucha ma dwa główne style - Raqs Baladi i Raqs Sharqi. Istnieje również wiele innych folklorystycznych tańców łącznie z nowoczesnymi stylami, które wykorzystują elementy tańca brzucha.

 


Muzea

 

Egipt posiada jedną z najstarszych cywilizacji na świecie. Z powodu swej wielotysiącletniej tradycji i ciągłego kontaktu z innymi narodami i ich kulturami na przestrzeni tego olbrzymiego obszaru czasu, Egipt posiada co najmniej 60 muzeów, które starają się przekazać tę historię.

Muzeum Egipskie w Kairze.

 

Trzy główne muzea w Egipcie to Muzeum Egipskie w Kairze, które ma ponad 120 tysięcy eksponatów, kolejne muzeum to Egipskie Narodowe Muzeum Wojskowe i 6th of October War Panorama muzeum poświęcone wojnie z października 1973 roku.

Wielkie Muzeum Egipskie (GEM), znane również jako Muzeum Giza, jest muzeum zabytków starożytnego Egiptu. Jest największym muzeum archeologicznym na świecie, muzeum ma zostać otwarte w 2015 roku. Muzeum będzie zlokalizowane na powierzchni 50 ha ziemi około dwóch kilometrów od Giza Necropolis.

 

 

Festiwale - święta

 

Egipt świętuje wiele festiwali i karnawałów (świąt) o charakterze religijnym, znanych również jako mulid. Zazwyczaj są one związane z konkretnym koptyjskim lub sufi świętym, ale często są obchodzone przez Egipcjan, niezależnie od wyznania czy religii. Ramadan ma szczególny przebieg w Egipcie, jest obchodzony wśród dźwięków i świateł ( znanych jako latarnie fawanees ), w towarzystwie licznych pochodni. Wielu muzułmańskich turystów z regionu przybywa do Egiptu, by uczestniczyć w tym ramadanie.

Sham en Nisim jest egipskim świętem narodowym, dzień w którym się ono odbywa oznacza początek wiosny, był obchodzony przez Egipcjan od tysięcy lat. Nazwa święta pochodzi od egipskiej nazwy żniw - shemu, co oznacza dzień stworzenia. Głównymi cechami obchodów jest to że ludzie spędzają cały dzień na pikniku na terenach “zielonych”, w ogrodach publicznych, nad Nilem lub w zoo. Tradycyjne jedzenie spożywane w tym dniu składa się głównie z feseekh (egipska potrawa z ryby), sałaty, szalotki lub dymki, tirmis i kolorowych jajek.

 


Kuchnia

 

Warzywa dominują w kuchni egipskiej.

 

Kuchnia egipska szczególnie sprzyja diecie wegetariańskiej, gdyż opiera się głównie na daniach z warzyw. Choć kuchnia w Aleksandrii i na wybrzeżu Egiptu wykorzystuje dużo ryb i innych owoców morza, kuchnia egipska opiera się na żywności pochodzenia roślinnego. Mięso było drogie dla większości Egipcjan w całej ich historii, stąd w kuchni istnieje tak wielka liczba dań wegetariańskich.

Niektórzy uważają koshari (potrawę z ryżu, soczewicy i makaronu pokryte sosem pomidorowym, czasem z dodatkiem smażonej cebuli ) za potrawę narodową. Ponadto ful medames, danie z gotowanej fasoli fava (bobu) podawane z dodatkiem oleju roślinnego np. z oliwek, z kminkiem i ewentualnie z posiekaną pietruszką, cebulą, czosnkiem i sokiem z cytryny, jest jednym z najbardziej popularnych potraw. Fasola fava (bób) jest także używana w popularnej potrawie falafel (smażonych kulkach lub kotlecikach zazwyczaj z przyprawionej ciecierzycy, bądź z bobu z sezamem ).

 


Sport

 

Piłka nożna jest najpopularniejszym sportem narodowym Egiptu. Kair Derby jest jednym z wydarzeń sportowych które budzą dużo emocji, jest to mecz dwóch najlepszych klubów piłkarskich w Egipcie.

Egipska drużyna w piłce nożnej wygrała Puchar Narodów Afryki siedem razy. Ten zespół przez niektórych uważany za najbardziej udaną afrykańską drużynę narodową, został zakwalifikowany dotychczas, do mistrzostw świata w piłce nożnej tylko dwa razy.

Squash i tenis są także popularnymi dyscyplinami sportu w Egipcie.

Spośród wszystkich narodów afrykańskich, reprezentacja koszykówki Egiptu, posiada najlepsze osiągnięcia w mistrzostwach świata w koszykówce mężczyzn ( FIBA Basketball World Cup) i na letnich igrzyskach olimpijskich. Co więcej, zespół zdobył rekordową liczbę 16 medali na Mistrzostwach Afryki.

Kraj ten  osiąga dobre wyniki w piłce ręcznej mężczyzn. Egipt brał udział w letnich igrzyskach olimpijskich od 1912 roku.

 

Telekomunikacja

 

Początki telekomunikacji w Egipcie sięgają 1854 roku gdy uruchomiono pierwszą linię telegraficzną łączącą Kair i Aleksandrię. Pierwsza linia telefoniczna między dwoma miastami została zainstalowana w 1881 roku.

Telefonia komórkowa

Egipt posiada 3 główne firmy oferujące usługi telefonii komórkowej.

 

 

Edukacja

 

Wskaźnik alfabetyzacji osób dorosłych w Egipcie, w 2010 r. oszacowano na 72,0%.

Egipski system edukacyjny jest silnie scentralizowany i dzieli się na trzy etapy:

Pierwsza jest podstawowa edukacja która składa się z dwóch części: etapu podstawowego trwającego sześć lat i etapu przygotowawczego który wynosi trzy lata szkoły przygotowawczej.

Drugim jest wykształcenie średnie, daje ono możliwość wyboru szkół ogólnych lub szkół technicznych. Wykształcenie średnie ogólnokształcące, przygotowuje uczniów do dalszej edukacji. Absolwenci ich uzyskują dostęp do wyższej uczelni na podstawie wyników końcowego egzaminu Thanaweya Amma.

Wykształcenie średnie techniczne ma dwa warianty, jeden trwającej trzy lata i drugi bardziej zaawansowany gdzie kształcenie trwa pięć lat. Kształcenie to obejmuje szkoły w trzech różnych dziedzinach: przemysłowych, handlowych i rolniczych. Absolwenci tych szkół mogą mieć dostęp do szkolnictwa wyższego na podstawie ich wyników na egzaminie końcowym.

Egipt ma bardzo rozbudowany system szkolnictwa wyższego. Około 30% wszystkich Egipcjan w odpowiedniej grupie wiekowej, podejmuje naukę na uniwersytecie. Jednak tylko połowa z nich kończy studia. Publiczna edukacja wyższa, jest bezpłatna w Egipcie i egipscy studenci płacą tylko opłaty rejestracyjne. Edukacja prywatna jest znacznie droższa.

 

 

Opieka zdrowotna

 

W 2009 r., przypadało 16 lekarzy i 34 pielęgniarki na 10.000 mieszkańców. Średnia długość życia w Egipcie to około 73 lat, w tym 71 lat dla mężczyzn i 75 lat dla kobiet. To bardzo dobry wynik. Istnieje częściowa odpłatność za usługi medyczne. Szacuje się że mniej niż 1 procent populacji jest zarażone wirusem HIV. Egipt jest krajem o niskim rozpowszechnieniu wirusa HIV, jest to bardzo mało w stosunku do wielu krajów Afryki. Według Narodowego Programu Walki z AIDS (KPRU), było 1155 osób żyjących z HIV / AIDS (PLWHA) w Egipcie pod koniec 2007 roku. UNAIDS szacuje, że takich osób było więcej, podając liczbę 5300 osób jako liczbę Egipcjan zakażonych HIV do 2005 r. Egipt ma szczególnie wysoki wskaźnik chorych na zapalenie wątroby typu C, jednen z najwyższych na świecie. Uważa się, że wysoki wskaźnik występowania w Egipcie tej choroby jest spowodowany używaniem niewłaściwie sterylizowanych strzykawek szklanych, przy masowej kampanii leczenia schistosomiasis.

 

 

 

źródło: Wikipedia

 

 

Szersze informacje można znaleźć na następujących stronach:

 

opis Egiptu zamieszczony w Encyklopedii Britannica : Egipt - Britannica

filmy przedstawiające życie w Egipcie  : YouTube - Egipt